στραμμένη προς τα έξω αταξια που παλευει να γινει ταξη από μέσα δεν ρωτήθηκε τίποτα ο ρυθμος ξεχαστηκε πως προσδοκω να αγαπησω χωρις ρυθμο, μου λες θα χρειαστει να γινουμε μαυρες τρυπες θα με ελκω προς τα μεσα μεχρι τη στιγμη της εκρηξης