τα δελφίνια
μας περιτριγυριζουν
σε πινω μεσα στην κουπα με το τσαι μου
σε βλεπω να φευγεις
σε ρωταω που πας
μου λες in a
magical place
ζηλευω
"μπορω να ερθω μαζι σου"? ρωταω
βουταω με το κεφαλι μεσα στη κουπα
δε με νοιαζει
δεκαρα δε δινω
"ελα" απαντας
λιγακι ψυχρα
αλλα παλι δεκαρα δε δινω
το μονο που θελω είναι να σε ακολουθησω
εχεις κατι στη σταση του σωματος σου που μοιαζει με βραχο.
παγοβουνο
κατι που με προκαλει να αναρριχηθω πανω σου

σου αρεσουν τα βουνα
ξερω γιατι.
μοιαζετε
εγω παλι,
φοβάμαι τα υψη
φοβάμαι κι
εσενα
πολύ.
αλλα
δεκαρα δε δινω
θελω να σκαρφαλωσω πανω σου και να σε γνωρισω
με δενεις πανω σου
αρχιζω να σκαρφαλωνω
που παμε?
to a magical place μου λες
κι αρχιζω να σκαρφαλωνω πανω σου
σα μικρο παιδι

-με κρατας?
σε ρωταω

-ναι απαντας
με μια δυναμη ,
μια αποφασιστικοτητα , που νιωθω τρομερη ασφαλεια
συνεχιζω να
σκαρφαλωνω
πιο ψηλα
-με εχεις?
-ναι απαντας και εισαι πολύ σιγουρος
εισαι παντα τοσο σιγουρος
για όλα
το θαυμαζω αυτό

και το σιχαινομαι

ανεβαινω κι αλλο
εχω φτασει τωρα πολύ ψηλα
βλεπω ολη τη θαλασσα
fuck!
φοβάμαι
αλλα
εχω φτασει πολύ ψηλα
wow
ενταξει είναι πανέμορφα
-εεε! σ'αγαπωωωωω!
φωναζω από ψηλα
στον αερα..
καμια απαντηση
δεν ακους
ισως επειδη
είμαι
ψηλα

δεν πειραζει
αλλα κατά βαθος
πειραζει
πολυ
συνεχιζω να ανεβαινω
fuck φοβάμαι
αλλα όχι, μπορω.
το χω .
άλλο λιγο
ρε γαμωτο
άλλο λιγο
μπορω να τα καταφερω
κι αναρωτιέμαι για μια στιγμη
γιατι φοβάμαι τοσο
αλλα το προσπερναω
γιατι δειχνεις τοσο μα τοσο σιγουρος
είμαι εγω που φοβάμαι ευκολα
είμαι εγω που δεν ξερω να σκαρφαλωνω
δεν εισαι εσυ
είμαι εγω

και προσπαθω να σκαρφαλωσω λιγο ακομα
λιγο πιο ψηλα
να σε εμπιστευτω

να αφεθω στα χερια σου και να εμπιστευτω και τα ποδια μου
δεν γινονται και τα δυο

όχι
οχι
ρε γαμωτο μου

φοβάμαι

-με κρατας? ρωταω με τρομο

-ναι σε εχω, ελα! εχεις άλλο λιγο, λιγο ακομα και φτανεις στην κορυφη ελα εμμακι, λιγο ακομα, μπορεις, μη φοβάσαι.
-αντε και γαμησου λεω μεσα μου
ξεσπαω σε κλαματα
-κατεβασε με, σου λεω
-ελα βρε εμμακι λιγο ακομα
-προσπαθω να ηρεμησω
-όχι δεν θελω, κατεβασε με
-οκ ,  απαντας
μονολεκτικα
μια λεξη
ποτε δεν μιλας πολύ
ουτε και ακους
οι λεξεις δεν εχουν και πολύ σημασια για εσενα
φαινεσαι βαθια απογοητευμενος


δεν εφτασα  ουτε την κορυφη ουτε την αγαπη σου
δεν τα καταφερα

με κατεβασες
αλλα την ωρα που με κατεβασες ησουν απορροφημένος στον εαυτο σου
και δεν προσεξες ότι με κατεβασες απότομα
τοσο απότομα που
γκρεμοτσακιστηκα πανω στο βραχο
σχιστηκαν τα σκοινια
κι εσκασα κατω απότομα

και
για μια στιγμη χαρηκα

νομιζα ότι τωρα ισως και να  σε φτανα
ισως ετσι οπως επεφτα πανω σου
εσυ δεν θα μπορουσες να αντισταθείς και
θα ανοιγες τα χερια και θα με επαιρνες στην αγκαλια σου
αλλα όχι
δεν εγινε ετσι
καθολου ετσι
βρεθηκα ημινεκρη στο χωμα
με το αιμα να τρεχει
κι εσυ να εισαι από πανω
και να κοιτας κατω
"σ'αγαπω"
ειπες
βουρκωμένος
και μαζεψες τα σχοινια,
ότι ειχε απομεινει
δεθηκες σφιχτα
κι αρχισες να ανεβαινεις το βουνο με μανια
αποφασισμένος
πραγματικα τοσο αφοσιωμένος
που
με αφησες μονη μου εκει

ετσι να μου δειξεις
ποσο καλος εισαι στην αναρριχηση
ετσι
να μου γινει μαθημα να μη βουταω ποτε με το κεφαλι
και να καταλαβω
οτι
στο δικο μου magical place
πανε μονο
οσοι δεν
φοβούνται να
ερωτευονται//
































   














 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο