μεσα στα ματια σου

τα καταφατικα σου ματια

επιβεβαιώνω

ότι φοβαμαι

τον βλεπω όταν με κοιτας

με κλειστα τα φωτα

μηπως καταφέρουμε και κρυφτούμε


αλλα ετσι γυμνοι που ειμαστε

πως να ξεφυγουμε

είναι εκει

εκτυλίσσεται εξω από εμενα

συνεχιζω να σε κοιταζω

μεσα στο σκοταδι σε φτιαχνω  όπως θελω

αλλωστε μεσα στα σκοταδια γεννιουνται οι προσδοκίες

αρχιζω να το απολαμβανω

είναι εξω από εμενα

τα δαχτυλα σου είναι δικα σου

τα ματια σου δικα σου

οι φοβοι ειναι δικοι μου

αλλα είναι

εξω από εμενα

σηκωνομαι από το κρεβατι

αναβεις το φως

ντύνομαι

δεν κοιταζόμαστε

οι μυρωδιες μας ξεμπλεχτηκαν αμεσως

δεν μου εχει ξανα συμβει αυτό

επεστρεψα σπιτι

με πηρε ο υπνος κατευθείαν

αφου εφαγα ολοκληρο γευμα


κοιμηθηκα ανάλαφρα

μακρια σου

και το πρωι ξυπνησα ζωντανη

παλι πειναγα

εφαγα παλι ολοκληρο γευμα

κιομως
νιωθω πως
δεν εχεις ρουφηξει τιποτα από εμενα

μονο το φοβο

αυτόν θα σε αφήσω να τον παρεις

θα στον δωσω την ωρα που θα με κοιταζεις
ενώ θα μου κανεις ερωτα
κι εγω θα σου χαμογελαω
και θα σου δινω τον μεγαλυτερο μου φοβο

θα σου τον δωσω εγω
σιωπηλα
χωρις να τον ρουφηξεις
χωρις να τον απαιτησεις
χωρις να τον βιασεις
ετσι ανάλαφρα που θα στον δωσω
δεν θα μπορέσεις να τον αρνηθείς
ουτε να τον καταστρεψεις
θα σε αγγιξει
σαν αερακι και θα τα σβησει όλα

μια παυση στο απειρο
εκει που το τιποτα το δικο μου
θα συναντησει το τιποτα το δικο σου

εκει θα σε

ερωτευτω