Αν σε αφήσω να ερθεις πιο κοντα
θα δεις
κατι από θαλασσα
είναι που τα ματια δακρυζουν αλμυρα
και είναι και οι κραυγες που δεν αντεχουμε να ακουμε
που η θαλασσα ξερει να τις κανει τραγουδι
κι εγω μαθαινω δειλα
να ακουω την φωνη της
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Σχόλια
Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο
αποψε θα αφησω τις κεραιες ελευθερες να εκφραστουν οπως θελουν . σε προειδοποιω / οι κεραιες μου ειναι τεραστιες πολυ ευαισθητες και αλλαζουν θερμοκρασια και χρωματα ανα δευτερολεπτο καποιες νυχτες εχω υπερ - ενταση γιατι η ταχυτητα μεσα μου ειναι μεγαλυτερη απο αυτην εξω μου / τοτε οι κεραιες μου ειναι τοσο φωτεινες που μπορει να τυφλωθεις αν τις κοιταξεις τετοιες νυχτες δεν θα καταφερεις να κοιμηθεις γιατι θα λαμπει ολο το σπιτι και το κρεβατι θα καιει . οταν ειμαι λυπημενη - οι κεραιες μου μαραινονται και πεφτουν στο πατωμα σκυβουν με ολο το βαρος τους και τοτε δεν μπορεις να με πλησιασεις . θα σκονταφτεις πανω στις πεσμενες κεραιες μου και θα απογοητευεσαι ξανα και ξανα γιατι δεν θα καταφερνεις να σκαρφαλωσεις και να ερθεις κοντα μου . κι αν ειμαι πολυ χαρουμενη οι κεραιες στροβιλιζονται και χορευουν σε τρελο ρυθμο που δεν μπορεις καν ...
στραμμένη προς τα έξω αταξια που παλευει να γινει ταξη από μέσα δεν ρωτήθηκε τίποτα ο ρυθμος ξεχαστηκε πως προσδοκω να αγαπησω χωρις ρυθμο, μου λες θα χρειαστει να γινουμε μαυρες τρυπες θα με ελκω προς τα μεσα μεχρι τη στιγμη της εκρηξης
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου