τα αστερια λαμπουν στα ματια σου
τωρα λείπεις και τα αστερια εχουν σβησει
εχει σκοταδι
τα χανω όλα
θελω να σε ξεγεννήσω
αλλα που
μεσα σε χαος?
φοβάμαι
εχεις κολλησει στη μητρα μου
ποναω
σε ταιζω τα υγρα μου
εισαι το παιδι μου
που ποτε δεν γεννηθηκε
προσπαθήσα πολύ να σε ξεγεννήσω
αλλα ποναω
παυω να προσπαθω
σε αφηνω μεσα
η θαλασσα μεσα μου
εισαι ολη η ζωη

εισαι η σιωπη
οι λεξεις όταν τολμω να μιλησω για εσενα
και περα από εσενα

εισαι η σκεψη μου

μα αν αποδεχτω πως εισαι η σκεψη μου
τοτε εγω είμαι εσυ
κι αν εγω είμαι εσυ
τοτε δεν υπαρχω

τοτε δεν υπαρχει δρομος
ουτε επιλογή
καμια κατευθυνση να παω

αλλα τοτε δεν υπαρχει και κανενας περιορισμος
τιποτα που να χρειαζεται να φοβάμαι



μπορω να γινω ότι θελω